Eίναι πολύ όμορφη η ζωή μαζί σου...έστω και χωρίς "το μαζί σου"...
Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010
Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010
Dance along to your latest tune..
You flick your mane and click your fingers again
And from your back, you call my name
And like a fool, I run right back to you
And dance along to your latest tune
And when the lands slides
And when the planets die
That’s when I come back
when I come back to you
And when the sun cools
And when the stars fall
That’s when I come back
when I come back to you
You roll those eyes and trap my hand in your thighs
It’s slavery but in disguise
And like a fool, I run right back to you
There’s nothing else that I can do
And when the pigs fly
And when the planets die
That’s when I come back
when I come back to you
And when the sun cools
And when the stars fall
That’s when I come back
when I come back to you
And when the war machines
Rust eternally
That’s when I come back
when I come back to you
And when your heart bleeds
For a love that’s dead like me
That’s when I come back when I come back to you...
And from your back, you call my name
And like a fool, I run right back to you
And dance along to your latest tune
And when the lands slides
And when the planets die
That’s when I come back
when I come back to you
And when the sun cools
And when the stars fall
That’s when I come back
when I come back to you
You roll those eyes and trap my hand in your thighs
It’s slavery but in disguise
And like a fool, I run right back to you
There’s nothing else that I can do
And when the pigs fly
And when the planets die
That’s when I come back
when I come back to you
And when the sun cools
And when the stars fall
That’s when I come back
when I come back to you
And when the war machines
Rust eternally
That’s when I come back
when I come back to you
And when your heart bleeds
For a love that’s dead like me
That’s when I come back when I come back to you...
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
Track 4,διάρκεια 1.33.
Είχε ξεχαστεί στο κουτάκι του στην πόρτα του συνοδηγού..μόνο του χωρίς τίποτε άλλο να το ενοχλεί..ίσως έτσι ήθελε να παραμείνει..
Τρείς φορές πρόλαβε να παίξει στο Track 4,διάρκεια 1.33.
Αυτή ήταν η διάρκεια ζωής του..1.33.
1.33 ταξίδια σε μια μουσική που κράτησε μήνες..
1.33 αναμνήσεις συναισθημάτων...
1.33 εικόνων..
Μετά ξεχάστηκε στην πόρτα του συνοδηγού..
Πέρασε ο καιρός και άρχισε να δηλώνει την παρουσία του ξανά..άρχισε να κουνιέται εκνευριστικά όταν δυνάμωνε η μουσική σε άλλο κομμάτι..
Άρχιζε να ενοχλείται σε χαμόγελα και όμορφη διάθεση..
Και σε ένα δρόμο γνώριμο,προς κάποια παραλία της 11ης ώρας βραδινής πετάχτηκε στο πίσω κάθισμα..Και κρύφτηκε σε σημείο να μην φαίνεται και να μην το βλέπει κανείς,να μην το φτάνουν δάχτυλα να το αναζητήσουν.
Για να σταματήσει να παρεμβαίνει έτσι απο το πουθενά..Χωρίς κανένα σκοπό και λόγο..
Track 4,διάρκεια 1.33.
Τρείς φορές πρόλαβε να παίξει στο Track 4,διάρκεια 1.33.
Αυτή ήταν η διάρκεια ζωής του..1.33.
1.33 ταξίδια σε μια μουσική που κράτησε μήνες..
1.33 αναμνήσεις συναισθημάτων...
1.33 εικόνων..
Μετά ξεχάστηκε στην πόρτα του συνοδηγού..
Πέρασε ο καιρός και άρχισε να δηλώνει την παρουσία του ξανά..άρχισε να κουνιέται εκνευριστικά όταν δυνάμωνε η μουσική σε άλλο κομμάτι..
Άρχιζε να ενοχλείται σε χαμόγελα και όμορφη διάθεση..
Και σε ένα δρόμο γνώριμο,προς κάποια παραλία της 11ης ώρας βραδινής πετάχτηκε στο πίσω κάθισμα..Και κρύφτηκε σε σημείο να μην φαίνεται και να μην το βλέπει κανείς,να μην το φτάνουν δάχτυλα να το αναζητήσουν.
Για να σταματήσει να παρεμβαίνει έτσι απο το πουθενά..Χωρίς κανένα σκοπό και λόγο..
Track 4,διάρκεια 1.33.
Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
Βλακάκος...
Χαμογελάει,χαζογελάει,χαζοτραγουδάει..Βλάκας ήταν απο μικρή γι αυτό και ποτέ της δεν την ενόχλησε αυτο το επίθετο,γιατί στα δικά της αυτιά ακουγόταν πάντα οικείο και γλυκό..Νοιώθει το αεράκι να της γαργαλάει τα πόδια,τα αφήνει να κινούνται ρυθμικά σε όμορφα ακούσματα,γέρνει τους αγκώνες της στο γρασίδι,κλείνει τα μάτια της και γελάει πάλι..
μιλάει στις λάμπες και εκείνες τις γνέφουν σβήνοντας και ανάβοντας πάλι..Χαίρεται που τα μάτια της ήταν πάντα ανοιχτά σε ότι όμορφο υπήρχε γύρω της,δίπλα της,μακριά της...Και ευχαριστεί...για όσα υπάρχουν,για όσα υπήρξαν για όσα βλέπει απο μακριά να έρχονται..Για τις μέρες της που ήταν πάντα γεμάτες ακόμη και οι πιο άδειες ήταν ασφυκτικές..Kαι είναι στο αγαπημένο της σημείο...σε εκείνο που υποδέχεται...
μιλάει στις λάμπες και εκείνες τις γνέφουν σβήνοντας και ανάβοντας πάλι..Χαίρεται που τα μάτια της ήταν πάντα ανοιχτά σε ότι όμορφο υπήρχε γύρω της,δίπλα της,μακριά της...Και ευχαριστεί...για όσα υπάρχουν,για όσα υπήρξαν για όσα βλέπει απο μακριά να έρχονται..Για τις μέρες της που ήταν πάντα γεμάτες ακόμη και οι πιο άδειες ήταν ασφυκτικές..Kαι είναι στο αγαπημένο της σημείο...σε εκείνο που υποδέχεται...
Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
And so it is..
Στη μια φτερούγα μου έγραψα ότι φταις.
Στην άλλη όμως, που δεν την έχει διαβάσει μέχρι σήμερα κανείς, γράφει ότι εγώ φοβήθηκα, εγώ έκανα πίσω, εγώ τρελάθηκα, γιατί πίσω από τα μάτια μου κρυφά σε περιμένω -ερώτηση είναι αυτό ή διαπίστωση;
Το ζαλισμένο αίμα μπλόκαρε τις αρτηρίες, χρόνια μετά χρόνια πριν, όλα ένας στρόβιλος μια μάσκα θεάτρου που γελάει και κλαίει ταυτόχρονα, το κοινό χειροκροτεί μόνο στην πτώση του ακροβάτη, κύριε διευθυντά του τσίρκου μπορώ ν αλλάξω νούμερο διεύθυνση δέρμα;
Νευρικό βάδισμα από την μιαν άκρη ως την άλλη γιατί είναι και μέρες είναι και νύχτες που βγαίνεις από το σώμα σου και επισκέπτεσαι ταπεινά ή και άγρια κάθε σου ναρκωμένη επιθυμία.
Οι μικρές σιωπές της κάθε μέρας σκεπάζουν με σκόνη τα αισθήματα.
Τα αγάλματα της επιθυμίας θρυμματίζονται αχάιδευτα κάθε στιγμή που κοντά σου δεν. Το σπίτι γεμίζει καπνούς, δεν είναι τα τσιγάρα, δεν είναι οι ζωές μας, τι καίγεται λοιπόν τόσα χρόνια κι ακόμα είναι άκαυτο; Μη μου ζητήσεις χρόνο, δεν έχω. Μη μου ζητήσεις εξηγήσεις… έχω.
Αν δεν μ'αγαπάς λοιπόν,θα σε τιμωρήσω με την απουσία μου..θα συνεχίσεις να ζεις σαν νομάς των συναισθημάτων, κι όταν τα πόδια σου κουραστούν και θέλουν να βρουν το δρόμο για το σπίτι,εγώ θα έχω αποσύρει όλα τα χαλικάκια για να μην βρεις την επιστροφή.Σε καταριέμαι να βασιλέψεις στο εφήμερο,να αθροίζεις στιγμές και όχι χρόνια.Να πεθάνεις 55 στιγμών ή 70 ή 100.
Έτσι είναι η εξίσωση των σχέσεων παιδί μου..ατελής.
http://www.mikri-arktos.gr/ekdoseis/book012/
Στην άλλη όμως, που δεν την έχει διαβάσει μέχρι σήμερα κανείς, γράφει ότι εγώ φοβήθηκα, εγώ έκανα πίσω, εγώ τρελάθηκα, γιατί πίσω από τα μάτια μου κρυφά σε περιμένω -ερώτηση είναι αυτό ή διαπίστωση;
Το ζαλισμένο αίμα μπλόκαρε τις αρτηρίες, χρόνια μετά χρόνια πριν, όλα ένας στρόβιλος μια μάσκα θεάτρου που γελάει και κλαίει ταυτόχρονα, το κοινό χειροκροτεί μόνο στην πτώση του ακροβάτη, κύριε διευθυντά του τσίρκου μπορώ ν αλλάξω νούμερο διεύθυνση δέρμα;
Νευρικό βάδισμα από την μιαν άκρη ως την άλλη γιατί είναι και μέρες είναι και νύχτες που βγαίνεις από το σώμα σου και επισκέπτεσαι ταπεινά ή και άγρια κάθε σου ναρκωμένη επιθυμία.
Οι μικρές σιωπές της κάθε μέρας σκεπάζουν με σκόνη τα αισθήματα.
Τα αγάλματα της επιθυμίας θρυμματίζονται αχάιδευτα κάθε στιγμή που κοντά σου δεν. Το σπίτι γεμίζει καπνούς, δεν είναι τα τσιγάρα, δεν είναι οι ζωές μας, τι καίγεται λοιπόν τόσα χρόνια κι ακόμα είναι άκαυτο; Μη μου ζητήσεις χρόνο, δεν έχω. Μη μου ζητήσεις εξηγήσεις… έχω.
Αν δεν μ'αγαπάς λοιπόν,θα σε τιμωρήσω με την απουσία μου..θα συνεχίσεις να ζεις σαν νομάς των συναισθημάτων, κι όταν τα πόδια σου κουραστούν και θέλουν να βρουν το δρόμο για το σπίτι,εγώ θα έχω αποσύρει όλα τα χαλικάκια για να μην βρεις την επιστροφή.Σε καταριέμαι να βασιλέψεις στο εφήμερο,να αθροίζεις στιγμές και όχι χρόνια.Να πεθάνεις 55 στιγμών ή 70 ή 100.
Έτσι είναι η εξίσωση των σχέσεων παιδί μου..ατελής.
http://www.mikri-arktos.gr/ekdoseis/book012/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)