Κυριακή 11 Απριλίου 2010

The Passengers are everywhere..

Γι αυτούς που έρχονται και γι αυτούς που φεύγουν..για όσους μένουν για λίγο και κοιτάνε και για όσους προσπερνάνε στην πρώτη ματιά..

Για όσους δίνουν λεπτά απο τα λεπτά τους και για όσους δανείζονται χωρίς να μένουν...

Για εκείνους που βρήκαν τον εαυτό τους κάπου και για εκείνους που στο κάπου τον έχασαν..

Για εσένα που μένεις και για εσένα που κλείνεις..που περνάς,φεύγεις..μα και για σένα που θα ξανάρθεις..

Επιβάτες είμαστε όλοι αγάπη μου..κι ας μην ξέρουμε τον προορισμό..άλλοι βιάζονται να φτάσουν στο άγνωστο και προσπερνάνε και άλλοι προσκολλούνται στο πριν και προσπαθούν να το ερμηνεύσουν,να το ξεψαχνίσουν κι ας βρίσκεται η ουσία του στην πρώτη στοιβάδα..στην πρώτη λέξη,ίσως και συλλαβή..

Kαι άλλοι...απλά...ζουν

Σάββατο 10 Απριλίου 2010

Tough cookie

Κι αν κάποιο βράδυ,πλημμυρισμένο πορτοκαλί συναντηθούμε σε άγνωστες ματιές και θολούς ομιχλώδεις ορίζοντες,μην τρομάξεις,μην κρυφτείς,μη φύγεις...

θα θέλω απλά να σε αγγίξω χωρίς να ξέρεις ούτε πώς,ούτε ποιος,ούτε γιατί.

Μόνο ένα άγγιγμα στην άκρη του λαιμού σου καθώς θα προσπερνάμε ο ένας τον άλλον να μεταφέρουν τα ακροδάχτυλα όλη την ενέργεια και την ένταση που περιμένει να ξυπνήσει στο λαιμό σου.

Θα τρομάξω,θα κρυφτώ και θα φύγω εγώ μετά..

Αnd then...give me a reason..

Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010

Therapy has taught me..it's all your fault

Ώρες ώρες σκέφτομαι τα απωθημένα....μαζεύονται,μαζεύονται διώχνεις ένα και εμφανίζονται δέκα..εμφανίζονται συνέχεια και δημιουργούν ανάγκες,σκέψεις και προβλήματα..και ζητάνε...ζητάνε συνέχεια να εκπληρωθούν..να πάψουν να ζουν σαν φαντάσματα και κάποια στιγμή έρχεται η ώρα τους και σκάνε και δεν ξέρεις πιο να πρωτομαζέψεις..

Έτσι είναι όμως...ή τα πληρώνεις όλα μαζί και ησυχάζεις με τη συνείδηση σου (αν θέλεις να ησυχάσεις γιατί πάντα υπάρχει και το άλλο άκρο..μέση ποτέ!) μέχρι καινούργια να εμφανιστούν ή δέχεσαι την πίστωση και σε ακολουθούν συνέχεια..ακόμη και όταν δεν εμφανίζονται άμεσα, μόλις καινούργια γεννηθούν χτυπάνε το τζάμι και τα παλιά να σου θυμίσουν την ύπαρξή τους..

Tip..Μην αφήνεις απλήρωτους λογαριασμούς..πιστώνονται και αυτοί σε κάθε επόμενο και φτάνει η στιγμή που πρέπει να πληρώσεις για όλους..Ναι,ναι στους λογαριασμούς της κινητής σου αναφέρομαι..Ακόμα να ξεχρεώσεις τα βράδια μας..

Κρύψου..

Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010

P.S

Eίναι πολύ όμορφη η ζωή μαζί σου...έστω και χωρίς "το μαζί σου"...

Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010

Δεκάτη ώρα βραδινή..

Και είναι ο φόβος μην ξεχάσω τη θύμηση σου που με κάνει να σε σκέφτομαι..

Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010

Dance along to your latest tune..

You flick your mane and click your fingers again
And from your back, you call my name
And like a fool, I run right back to you
And dance along to your latest tune
And when the lands slides
And when the planets die


That’s when I come back


when I come back to you
And when the sun cools
And when the stars fall
That’s when I come back
when I come back to you


You roll those eyes and trap my hand in your thighs
It’s slavery but in disguise
And like a fool, I run right back to you
There’s nothing else that I can do
And when the pigs fly
And when the planets die


That’s when I come back


when I come back to you
And when the sun cools
And when the stars fall
That’s when I come back
when I come back to you
And when the war machines


Rust eternally

That’s when I come back
when I come back to you
And when your heart bleeds
For a love that’s dead like me


That’s when I come back when I come back to you...

Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010

Track 4,διάρκεια 1.33.

Είχε ξεχαστεί στο κουτάκι του στην πόρτα του συνοδηγού..μόνο του χωρίς τίποτε άλλο να το ενοχλεί..ίσως έτσι ήθελε να παραμείνει..

Τρείς φορές πρόλαβε να παίξει στο Track 4,διάρκεια 1.33.
Αυτή ήταν η διάρκεια ζωής του..1.33.
1.33 ταξίδια σε μια μουσική που κράτησε μήνες..
1.33 αναμνήσεις συναισθημάτων...
1.33 εικόνων..

Μετά ξεχάστηκε στην πόρτα του συνοδηγού..
Πέρασε ο καιρός και άρχισε να δηλώνει την παρουσία του ξανά..άρχισε να κουνιέται εκνευριστικά όταν δυνάμωνε η μουσική σε άλλο κομμάτι..
Άρχιζε να ενοχλείται σε χαμόγελα και όμορφη διάθεση..
Και σε ένα δρόμο γνώριμο,προς κάποια παραλία της 11ης ώρας βραδινής πετάχτηκε στο πίσω κάθισμα..Και κρύφτηκε σε σημείο να μην φαίνεται και να μην το βλέπει κανείς,να μην το φτάνουν δάχτυλα να το αναζητήσουν.
Για να σταματήσει να παρεμβαίνει έτσι απο το πουθενά..Χωρίς κανένα σκοπό και λόγο..

Track 4,διάρκεια 1.33.