Τρίτη 10 Ιουλίου 2012

A-λεξίπτωτο

Άσε την βεβαιότητα και πέσε χωρίς αλεξίπτωτο.
Σίγουρος είναι μόνο ο θάνατος,
αλλά αν δεν πεθάνεις έστω μια φορά από αγάπη,
ανυπομονησία, αβεβαιότητα, θυμό, έρωτα, νοσταλγία...
τι νόημα έχει ένας συμβατικός θάνατος μου λες ;

Μην αναρωτιέσαι...
αν έχεις πεθάνει έτσι έστω και μια φορά,
δεν το σκέφτεσαι..πηδάς.

Χίλιοι τέτοιοι θάνατοι για μια ζωή.





Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012

A-γκαλιά





Τετάρτη 4 Ιουλίου 2012

A-υπνία

Στα βράδια της Αττικής κάθε Τετάρτη έχει πανσέληνο. Οι πικροδάφνες λούζονται από το φως της και από τα ηχεία του σταθμού ακούγεται μελωδία πιάνου..Είναι τόσο περίεργη η αίσθηση που νομίζεις πως δεν είσαι στην Αθήνα, δεν ζεις αυτή την εποχή..  Και είναι αυτή η γλυκιά ζέστη σε συνδυασμό με το ελαφρύ ιδρωμένο αεράκι που φυσάει, το βράδυ, η μουσική, το φως απ'το φεγγάρι που κρύβουν τόσο όμορφα την απουσία σου, τα χέρια σου, τα λόγια.. Και λησμονείς.Αφήνεις τα τραίνα να περνάνε και περιμένεις..


Τρίτη 3 Ιουλίου 2012

A-κατάλληλο





Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές...




Δευτέρα 25 Ιουνίου 2012

Δεν φύτεψα ούτε ένα θαύμα

Προσπάθησα. Σας λέω ότι προσπάθησα
να διασχίσω το δάσος.
Δεν σκιάχτηκα τα ουρλιαχτά των λύκων,
ούτε τη χτένα της μοναξιάς στα μαλλιά μου.
Εκείνη η λάμψη με σταμάτησε,
το φλας της μηχανής
που φωτογράφιζε το ταβάνι.

Και γύρισα πίσω.



Βάρυνα φέτος. Δεν φύτεψα ούτε ένα θαύμα.
Κάτι ρίζες μονάχα,
η γλώσσα ίσα ίσα μην ξεχαστεί..


Σάββατο 23 Ιουνίου 2012

Τα όνειρά μου κυκλοφορούν με σημάδια.


Εδώ και μέρες χτυπά το τηλέφωνο.
Αν το σηκώσω, λέω, θα'σαι εσύ.
Πάλι μ'αυτή την τρελή ιστορία
για τα σημεία των καιρών 
και για τα τέρατα.
Πάλι μ'αυτό το ανυπόφορο τέλος,
πως πέθαναν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Δεν την αντέχω πια την φαντασία σου.
Γι'αυτό κάθομαι ασάλευτος στην καρέκλα 
και κάνω πως κοιτάζω την θάλασσα."



Το βράδυ,απόψε, κάθε βράδυ..δαγκώνεις πάλι τον ύπνο μου.πάλι...πάλι.

Κυριακή 17 Ιουνίου 2012

Fuck



Τι κι αν η ζωή πηγαίνει μπροστά κι εσύ κοιτάς κλεφτά προς τα πίσω..;
Τι κι αν σε στιγμές που σώνεσαι στο τέλος, επιμένεις να θυμάσαι..;
Tι κι αν όλοι οι δρόμοι περνάνε μπροστά από το γαμημένο ξωκκλήσι..;
Tι κι αν κρατάς δώρα κλειστά ακόμη ..;
Τι κι αν δεν ξέρω αν ζεις ή αν δεν υπάρχεις..;
Κάθε μέρα και κάθε νύχτα για δευτερόλεπτα είσαι δικός μου..
Όταν κλείνω κι όταν ανοίγω τα μάτια μου.
Έστω κι αν μετανιώνω κάθε, μα κάθε φορά που ακόμα σε αφήνω να υπάρχεις, έστω κι έτσι.