Κυριακή 1 Μαΐου 2011

Put The Blame On Me

Έγινες και εσύ σημείο του καιρού. Ημέρα συννεφιάς και υγρασίας σε ένα δρόμο γεμάτο χιλιόμετρα, που πηγαίνει όπισθεν. Γεμάτος φώτα αυτοκινήτων στην ομίχλη και μια Άνοιξη να έρχεται.. Ημέρα ακίνητη, που όλα περνάνε τυφώνας γύρω της και εκείνη στο νεκρό σημείο. Πως νιώθεις όταν στην λυπη είναι όλοι μέσα σου και στην χαρά ελάχιστοι? Πως νιώθεις όταν ξυπνάς σε ένα όνειρο που δεν σε αφήνει να ζήσεις την πραγματικότητα του ύπνου σου?





We will always have Berlin. Ονειρεύομαι δυνατά...

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Exit

Χρόνος.
Υπάρχουν φορές που οι καταστάσεις τον κάνουν να μοιάζει ατέλειωτος και αδίστακτος.
Ο εχθρός μας είναι ο χρόνος.
Χρόνος.
Η ανάγκη και η προσμονή για κάτι που δεν ήρθε ποτέ τον κάνει να μειώνεται,να μικραίνει,να εκμηδενίζεται.
Ο χρόνος είναι σύμμαχος.
Μπορεί να μην ταξιδέψαμε ποτέ μαζί σε χρόνο πραγματικό,να μην χτύπησαν οι φωνές μας.
Ίσως όλα αυτά να ήταν χαζά όνειρα ενός ταξιδευτή στον χρόνο με κλειστά μάτια
και υγρές ανάσες σε καλοκαιρινά σεντόνια.
Ίσως το "θα εξαφανιστώ" κάποιος να το μετέφρασε σε "θα είμαι εδώ πάντα".
Μην πιστεύεις στο διαφορετικό νόημα των λέξεων,μην επαναπαύεσαι σε αυτές.
Τις αλήθειες τις λένε τα ακροδάχτυλα και τα μάτια.
Κι εγώ ούτε άγγιξα,
ούτε είδα ποτέ.
Σε αυτό που κάποιος ονόμασε ζωή είναι λίγες οι φορές που η αναπνοή κόβεται απότομα και επανέρχεται έτσι που νιώθεις μια ακόμη γέννηση.
Είναι περισσότερες οι φορές που ζεις ακαριαίους θανάτους.
Ένας χρόνος και κάτι μήνες στην εντατική. Όλες οι αισθήσεις σε λειτουργία μα σε καταστολή.
Δεν υπάρχουν εξηγήσεις, δεν υπάρχουν απαντήσεις δεν υπήρξε τίποτα.
Μείον μια ώρα στο εικοσιτετράωρο.
Συν εφτά νότες,
ένα πεντάγραμμο,
δυο κλειδιά.
Τίποτα που να μαρτυρά πως κάποτε υπήρξε κάποιος που σου άλλαξε ολοκληρωτικά την ζωή και δεν υπήρξε ποτέ.
Every exit is an entrance somewhere else.
Adios


Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

Share

Nα μοιραζόμαστε αυτή την κόλαση μαζί..

μαζί..


rescuing the wounded

Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011

Did I dream you dreamed about me?

Για όλους τους περίεργους λόγους, για όλες τις περίεργες σκέψεις και την απουσία..

On the floating, shapeless oceans

I did all my best to smile
til your singing eyes and fingers
drew me loving into your eyes.



And you sang "Sail to me, sail to me;
Let me enfold you."



Here I am, here I am waiting to hold you.
Were you here when I was full sail?



Now my foolish boat is leaning, broken love lost on your rocks.
For you sang, "Touch me not, touch me not, come back tomorrow."
Oh my heart, oh my heart shies from the sorrow.
I'm as puzzled as a newborn child.
I'm as riddled as the tide.
Should I stand amid the breakers?
Or shall I lie with death my bride?


Cell



Hear me sing: "Swim to me, swim to me, let me enfold you."
"Here I am. Here I am, waiting to hold you."

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

P.S


"...Χάθηκε στα σύννεφα

το μικρό τ' αστέρι

τώρα που νυχτώσαμε

σφίξε μου το χέρι



Μη σε νοιάζει που το φως

είναι λιγοστό

και περπάτα δίπλα μου 

όπως περπατώ..."



TIME REMEMBERED