Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

Αόριστα

Mίλα...δεν λιγοστεύει η σιωπή με μια λέξη.



a dance with self

4 σχόλια:

  1. ναι αλλά η λέξη νιώθει μόνη και παρείσακτη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα έχει και παρέα βλακάκο..όχι παρείσακτη,όχι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πληγώνεται η σιωπή από τις λέξεις... ιδίως αν δεν ήταν έτοιμες να ειπωθούν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όμορφες οι λέξεις ... παρηγορούν, εμψυχώνουν, πολλές φορές μας κάνουν να αισθανόμαστε ασφαλείς ... "τελικά δεν είμαι μόνος μου" σκέφτομαι ... για λίγο χαϊδεύουν τα αυτιά μας ... μας νανουρίζουν ... σε μια εποχή νυσταλέα ... εγώ προτιμώ τις πράξεις... αυτές τις βουβές επαναστάσεις που δύσκολα κάνεις, αυτές με κρατούν ξύπνιο ... το να μπορείς να κάνεις πράγματα ... προϋποθέτει τουλάχιστον ότι τα σκέφτηκες και ας μην τα ξεστόμισες ποτέ ... η σιωπή εκεί αποκτά υπόσταση ... Φιλαράκι μου ... ένα ταξίδι ακόμη στο όνειρο κάνε ... Να προσέχεις! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή